GAASIE'S WANDEL- EN FIETSBELEVENISSEN: november 2011

Het zou het hele weekend droog blijven was de voorspelling, dus besloten we, nu het nog kan, hiervan te profiteren en weer een etappe te lopen van het Pieterpad. Deze keer etappe 10 van Ommen naar Hellendoorn (van het Avonturenpark). Na deze etappe zitten we dus al halverwege Overijssel…’t gait haard! Een paddenstoel onderweg bij Lemele gaf aan dat we al ruim 178 km erop hadden zitten en na deze etappe al 190 km. in totaal. Het hele Pieterpad is zo’n 490 km lang.

Etappe 10: Ommen - Hellendoorn (Ov.) —— 20 km. —- Zondag 30 oktober 2011 —-

Weer: Hele dag bewolkt en vrij grijs. Zacht voor de tijd van het jaar met zo’n 15°C

Starttijd: 09.56 uur Finish: 15.52 uur

Overijssel

Dorpen/gehuchten/ buurtschappen op de route:

Ommen – Besthmen – Nieuwebrug – Giethmen – Lemele – Hancate – Lemelerveld - Hellendoorn

Het beloofde een schitterende “bergachtige” etappe te worden, want vandaag kwamen weer door veel natuurschoon: de heide- en bosgebieden van het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug met de Besthmenerberg, Archemerberg, Lemelerberg en het bosgebied Eelerberg (aan de namen van de gebieden is al te zien dat we 4 ‘bergen’ moesten beklimmen) vlak voor Hellendoorn. Als klap op de vuurpijl waren de kleuren van de bomen fantastisch zo midden in de herfst: geel, rood, bruin, oranje en alles daar tussenin. We hadden er erg zin in!

We lopen Ommen uit richting Besthmen.
Vlak voor Besthmen zagen we dit unieke bord!

Even voor tienen in de ochtend startten we bij station Ommen (ook weer van het NOLS-type) en liepen we langs een aantal schitterende, grote huizen aan de rand van Ommen zuidoostwaarts naar buurtschap Besthmen. De huizen leken naarmate we verder Besthmen inliepen steeds rijker en imposanter te worden. De mensen die hier wonen hebben geld, dat is zeker. De huizen stonden aan de doorgaande Bergweg of her en der verspreid in het land erachter, maar wel allemaal op korte afstand van elkaar. Ik vond Besthmen wel iets hebben…je zou hier maar wonen in zo’n groot huis aan de voet van natuurgebied Besthmenerberg met bos en heide.

Vandaag moesten we, zoals gezegd, de eerste serieuze hoogteverschillen overbruggen op onze tocht naar de Sint Pietersberg in Zuid-Limburg. Maar liefst vier ‘bergen’ en zelfs een ravijn (!) kwamen we tegen die Ommen van Hellendoorn scheiden.

Mooi uitzicht vanaf de uitkijktoren Besthmenerberg over

de in herfstkleuren verkerende bomen

De eerste berg volgde direct ten zuiden van Besthmen: de 33 meter hoge Besthmenerberg, die als voorpost geldt van N.P. Sallandse Heuvelrug. Het bos en de heide waren mooi, hoewel de heide zijn typisch paarse kleur had verloren. Vanuit de uitzichttoren die bovenop de Besthmenerberg staat hadden we een prachtig uitzicht rondom. De bladeren aan de bomen hadden alle kleuren, van bovenaf leek het een zee van kleur. Hendrika was vandaag zeer alert; ze zag vanuit de uitzichttoren de volgende berg al liggen: de 78 meter hoge Archemerberg, onze volgende bestemming. Eerst volgde nog een mooie tocht door het herfstige herfstbos, waarbij we even ten zuiden van de Besthmenerberg een monument voor Kamp Erica tegenkwamen. Kamp Erica was eerst een jeugdkamp, maar in de Tweede Wereldoorlog werden de terreinen ingericht als “Concentratiekamp Erika" (met een –k ). Het monument, wat bestaat uit een groot kruis en een grote steen, herdenkt de verschrikkingen die hier in die tijd gebeurt zijn.

De "Steile Oever"

We liepen hierna het bos uit en kwamen bij de “Steile Oever” uit: een ondergraving van de stuwwal door de rivier de Regge, thans een dode rivierarm. Hier daalden we weer af naar de rivier de Regge even verderop. We kwamen nog een echte houten “Hans en Grietje-huis” tegen hier midden in het bos, vlak voor de buurtschap Nieuwebrug bereikt hadden. Nieuwebrug is pal gelegen aan de Regge en bestaat uit een tiental huizen. Een andere buurtschap, Giethmen, ligt op haar beurt weer pal aan Nieuwebrug en bestaat uit een aantal verspreide boerderijen aan de voet van natuurgebied Lemelerberg, met daarin de "bergen" Archemerberg en Lemelerberg.

In natuurgebied Lemelerberg aangekomen, viel mij meteen de variatie van bomen en vegetatie op, een teken van een oud en oorspronkelijk natuurgebied. Zo’n variatie in vegetatie zie je bijvoorbeeld niet gauw in Drenthe. Ik zag jeneverbesstruiken, heide, vele boomsoorten die elkaar afwisselden in verschillende herfstkleuren en een enkele paddenstoel. Een feest om hier te lopen! Bij een drinkwaterpomp die drinkbaar grondwater oppompt, merkten we dat het echt serieus omhoog begon te lopen: de klim naar de Archemerberg was echt begonnen!

De beklimming van de Archemerberg.
Het loopt flink omhoog!

Tijdens de beklimming kwamen we andere Pieterpadlopers tegen die ons voorbij staken (wij zouden we later weer allemaal inhalen en als eerste finishen…haha!) toen we vlak voor de top, na zo’n 7 km, even pauze hielden.

Een stenen ‘paal’ uit 1890 die vroeger gebruikt werd bij landmetingen en een ronde oriëntatietafel markeerden de top van de 77,9 meter hoge Archemerberg, de hoogste van de vier ‘bergen’ van vandaag. Uiteraard hadden we ook hier een schitterend 360° uitzicht met naar het zuiden de Lemelerberg en het noorden de Besthmenerberg. Overal zagen we heide en bos en heel in de verte het vlakke eslandschap en akkers van de Lemeleresch. Jammer dat het net was heiig was.

De top van de Archemerberg

We daalden van de top af, Hendrika voorop, via een kronkelig zandpad door de heide weer het bos in en kwamen al snel de “Dikke Steen” tegen. Deze enorme zwerfkei is meegenomen in de ijstijd door het gletsjerijs vanuit Zweden en is vermoedelijk de grootste zwerfkei van Nederland. Hij is maar voor een klein deel uitgegraven, dus onder de grond ligt het grootste deel. Direct hierna volgde weer een overblijfsel uit de ijstijd: het “Grote en Kleine Ravijn” Dit is een diepte in het bos die ontstaan is door het talrijke smeltwater wat hier op deze plaats stroomde.

Al snel begon het weer omhoog te lopen naar berg # 3: de Lemelerberg. Misschien qua naam de bekendste ‘berg’ van de Sallandse Heuvelrug, maar de Archemerberg is toch echt wat hoger. De echte top van de Lemelerberg hebben we trouwens niet gehad, want de route liet ons afbuigen voor de top richting het dorp Lemele waarbij we langs de Lemeleresch liepen op de Bovenesweg. Dit bospad vormt de scheiding tussen de Lemeleresch en de Lemelerheide.

Het bos van Lemelerheide

Het dorp Lemele was verder niet zo bijzonder, gelukkig maakten we slechts een kleine lus door het dorp. Spoedig liepen we Lemele uit om vervolgens 5 kilometer door het eslandschap te lopen met veel glooiende akkers en weide- en graslanden met hier en daar een boerderij. Zo kwamen we door de buurtschappen Hancate en Lemelerveld heen. Bij Hancate kruisten we het Overijsselsch Kanaal uit 1855, die vroeger erg belangrijk was voor de textielindustrie en veenontginning in Twente. Dit was niet het mooiste deel van de etappe.

We hadden behoefte aan pauze maar kwamen erg lang geen bankje tegen (zal je altijd zien). Pas toen we de lange onverharde Knollenhaarweg en Ossenkampweg hadden uitgelopen en al weer in het bos van de Eelerberg gearriveerd waren, konden we ein-de-lijk zitten. Hier hadden we er zo’n 15 km opzitten.

Het prachtige bos van Eelerberg

Gedurende een paar kilometer liepen we door het glooiende bos van Eelerberg, de laatste ‘berg’ van vandaag en met 38 meter een bescheiden bergje te noemen. Een belangrijke gebeurtenis vond hier echter in WO II wel plaats: in 1944 werden vanaf de top V2-raketten gelanceerd. Het bos hier was, vooral toen we langs de Boksloot uit 1863 liepen, indrukwekkend te noemen. Bladeren in geel, rood en oranje kleuren sierden het jaagpad waar wij op liepen. Even verderop zagen we nog een villa staan, midden in het bos. Villa Eelerberg.

De laatste kilometer van deze etappe kwamen we langs de mooie glooiende Hellendoornsche Esch naar Hellendoorn. Hier lopend hoorden we achter de bomenrand kinderen gillen die het naar hun zin hadden in Avonturenpark Hellendoorn.

Finish bij de hervormde kerk van Hellendoorn

Bij de imposante hervormde kerk van Hellendoorn (van oorspronkelijk 1100) eindigde na 20 kilometer deze mooie etappe. De herfst is een mooie jaargetijde!

Overige foto's: