Ondanks de berichten op teletekst over 75% neerslagkans vandaag, besloten we om het er toch op te gaan wagen en het Pieterpadboekje er weer bij te pakken. De eerste etappe (etappe 11) van 2012! Tot vandaag hadden we eigenlijk geen kans gezien om te gaan lopen, doordat het weer steevast tegenzat en ook omdat we al redelijk ver zijn, wat het reizen (afstand en tijd) natuurlijk bemoeilijkt. Dan neem je liever geen risico. Dit voorjaar was het tot nu toe koud, guur en wisselvallig. Maar gelukkig hebben we vandaag wel gelopen, want het bleek een mooie dag!
Etappe 11: Hellendoorn - Holten (Ov.) — 17,4 km. —- Zondag 29 april 2012 —-
Weer: Hele dag bewolkt, wel droog en weinig wind met zo’n 17°C
Starttijd: 11.01u Eindtijd 16.01 uur
Dorpen/gehuchten/ buurtschappen op de route:
Hellendoorn en Holten. Natuurgebieden: Sallandse Heuvelrug, Haarlerberg, Noetselerveld (heide) en Landgoed Noetselenberg (bos).
Omdat het openbaar vervoer niet goed aansloot op met name Hellendoorn, toch maar weer onze beide auto's gepakt en naar de startplaats Hellendoorn en finishplaats Holten gereden. Het bleek een behoorlijke reis, waardoor we pas om 10.50uur in Hellendoorn arriveerden en rond 11.00u aan onze etappe konden beginnen....eindelijk, de eerste van 2012!
We begonnen in de Jacob Kapteynstraat in Hellendoorn. Nadat we deze uitliepen waren we al in het bos. We konden meteen merken dat we ook deze etappe de nodige heuvels over moesten (zie verhaal etappe 10). Logisch, want we bevonden ons in N.P. Sallandse Heuvelrug, dus de naam zegt het al: veel heuveltjes en hoogteverschillen. De maar 16 kilometer vandaag kwam ons dus eigenlijk wel goed van pas!
We waren in het bos en het bos/ de natuur zouden we vandaag ook niet meer verlaten. Het was nu al weer een mooie etappe.
 |
| Einde van de J. Kapteynstraat |
We waren in het bos en het bos/ de natuur zouden we vandaag ook niet meer verlaten. Het was nu al weer een mooie etappe.
Na ongeveer 4 kilometer kwamen we bij voormalig werkkamp "Twilhaar" aan. Dit werkkamp bestond van 1940 t/m 1947. Een Nederlands werkkamp die al snel door de Duitsers geconfisqueerd werd en gebruikt werd als "Durchgangslager" voor de Joden. Na ruiming van het kamp na de oorlog, heeft het bos snel weer bezit genomen van het terrein. Pas in 2003 is hier een monument geplaatst. Bij binnenkomst liepen we onder een poort door met de tekst "Werkkamp Twilhaar". Zo'n zelfde poort stond er in die tijd ook.
Aan het terrein van het werkkamp ligt "Schaapskooi Twilhaar", een schaapskooi die in 1973 gebouwd werd voor 400 schapen die de heide van de Haarlerberg moesten gaan onderhouden. De heide herstelde zich, maar het korhoen, een uiterst zeldzame en schuchtere vogelsoort die in Nederland alleen op de Sallandse Heuvelrug leeft, moest niets van de schapen hebben. Om de korhoen te beschermen, werd besloten om de schaapskudde in de jaren '90 weer te ontbinden. Nu zagen we de kooi en nog een handjevol schapen, lekker te genieten van de temperatuur. Net als wij. Het was geen mooi weer, maar wel een heerlijke wandeltemperatuur.
Zo'n kilometer verder kwamen we de eerste heuvel van enige betekenis tegen: de Haarlerberg. Deze heuvel is ruim 59 meter hoog. Het weidse uitzicht op deze "berg" was fraai en we besloten om even een korte pauze te houden. Echter besloten we snel weer verder te gaan omdat het te druk werd. We bevonden ons nu in overwegend heidegebied, het Noetselerveld. De kleuren van de heide waren nu nog niet zo fraai en zo fel, maar evengoed was het een prachtig gezicht al die kleuren roze en paars.
De heide ging na een kilometer of 2 over in bosgebied. Een bordje gaf aan dat we op het punt stonden om het Landgoed Noetselenberg te betreden. Erg mooi bos met jeneverbesstruiken en zowel open stukken als wat dichtere stukken. Ook erg mooi was de wisseling van dan weer heide en dan weer bos. Dit maakte deze etappe toch weer erg de moeite waard.
Met de voetjes ging het nog uitstekend mede door de heerlijke zachte ondergrond. Ik had nog nergens last van en Hendrika ook niet gelukkig.
Snel doorgelopen naar de volgende "berg" van vandaag, de Holterberg van 58 m. Naar verluid houden zich hier een aantal korhoenders op, maar helaas hebben wij ze niet gezien. Dit is natuurlijk ook een bijna onmogelijke taak, de enige kans om een korhoen te zien is heel vroeg in de ochtend. Boven op de Holterberg namen we een lange pauze, waarbij we weer genoten van het mooie uitzicht op de heidevelden rondom. Dit was tevens het laatste heideveld, de resterende 3,5 kilometer naar Holten was weer door bosgebied.
Twee kilometer voor Holten was er de mogelijkheid om een klein stukje extra te lopen naar de 0,7 km verderop gelegen Canadese oorlogsbegraafplaats: " The Holten Canadian War Cemetry". Hier liggen 1355 Canadezen te rusten die tijdens de laatste weken en dagen van de Tweede Wereldoorlog het leven lieten. Dit terrein is geschonken door Nederland aan Canada en is daarmee formeel Canadees grondgebied! We stonden dus eigenlijk in een stukje Canada! Het viel ons op dat de slachtoffers vooral erg jong waren: de jongsten waren pas 17 jaar oud. Naast Canadezen liggen hier verder nog 2 Australiërs en 1 Belg. We vonden het best indrukwekkend en het omlopen waard, ook al hadden we intussen wat last van de voeten gekregen.
Het was nog twee kilometer lopen naar treinstation Holten, Dit station bereikten we via een lange beukenlaan, de Oude Hellendoornseweg, langs de fraaie es de "Holtner enk".
De etappe zat er op voor vandaag. Hij was weer erg mooi en het weer was heerlijk vandaag, niet te warm en niet te koud. Nu begon de lange terugreis...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.