Pieterpad etappe 4: Zuidlaren - Rolde

Pieterpad etappe 4: Zuidlaren - Rolde

Het Pieterpad werkt echt verslavend! Het was weekend en dus hadden Hendrika en ik wéér zin in een etappe van het Pieterpad. Etappe nummer 4 inmiddels. Groningen hebben we definitief achter ons gelaten: nu was het alleen de beurt aan Drenthe. Het was lekker wandelweer: droog en niet te warm / niet te koud.

Het leuke aan het Pieterpad is de variatie: iedere etappe is weer compleet anders als de vorige!  Deze keer liepen we door Drenthe en dat was te merken ook: veel natuurschoon met grote heidevelden (2x), bos, Drentse esdorpen, een hunebed.....echt Drenthe dus!

 Etappe 4: Zuidlaren - Rolde (Dr.) ------  18 km. ----  Zondag 12 juni 2011 (Eerste Pinksterdag) ----

Weer: Zonnig, droog, vrij stevige wind en af en toe bewolkt met zo'n 18 - 20°C 

Starttijd: 10.35 uur     Finish: 15.16 uur

 

Dorpen/gehuchten/ buurtschappen op de route:

Zuidlaren (+Dennenoord), Schipborg, Gasteren, Ballooërveld, Rolde

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Deze keer was het handiger om met onze twee auto's te gaan (geen treinverbinding). Ik liet daarom mijn auto achter in startplaats Zuidlaren (in de Marktstraat) en Hendrika in finishplaats Rolde.

In de Marktstraat, tegenover de Grote Brink, begon direct de etappe. Het eerste stuk van deze etappe ging dwars door Zuidlaren heen en we liepen zodoende door enkele leuke straatjes. In de straat Brink ZZ, -waar bij enkele huizen trots de vlag van Zuidlaren wapperde (horizontale banen geel-groen-rood met een wit paard in het midden)-

,   vlag Zuidlaren

kwamen we langs de Joodse synagoge van Zuidlaren uit 1884. Totaal onopvallend voor een huis gelegen (zie foto). We liepen er bijna achteloos voorbij....        Zuidlaren ligt op de Hondsrug en heeft 7 brinken. Enkele van deze brinken (ronde pleintjes in het dorp waar vroeger (vee)handel werd gedreven) liepen we langs. We zagen een andere, leuke en vooral groene kant van Zuidlaren, want normaal rijd je alleen over de hoofdweg heen. Via een boslaantje kwamen we bij het psychiatrisch complex "Dennenoord" aan. Als sinds jaar en dag (sinds 1895 om precies te zijn) hier gevestigd en dus onlosmakelijk verbonden met Zuidlaren. Toendertijd in 1892 kocht de "Vereeniging tot Christelijke Verzorging van Krankzinnigen en Zenuwlijders in Nederland" een stuk bos bij Zuidlaren voor de bouw van een 'krankzinnigengesticht'. Dit werd opgezet als dorp en zo ervaar je dat ook als je hier loopt. Dennenoord wordt nu grotendeels gebruikt door Lentis om dienst te doen als een psychiatrisch ziekenhuis. Het psychiatrisch ziekenhuis is verdeeld over verschillende instellingen, wat het dus tot een klein 'dorp' maakt met verschillende brinkjes en veel groen. Het hoofdgebouw van Dennenoord is het fraaist en stamt uit 1895. Boven de ingang staat de tekst: "En Hij genas allen die kwalijk gesteld waren, opdat vervuld zoude worden, dat gesproken was door Jesaja, den Profeet, zeggende: "Hij heeft onze krankheden op zich genomen en onze ziekten gedragen" (uit Matth: 8:16, 17) met daarboven nog "anno 1895".(foto's) Verder staan er langs de paden een paar bordjes met indrukwekkende teksten en gedichten (foto).

We verlieten Dennenoord en de Zuidlaarder wijk Westlaren via de Schipborgerweg en kwamen in het dorp Schipborg aan. Gedurende enige tijd liepen we langs een camping op een fietspad door het bos die ons uiteindelijk bracht bij het beekje "Schipborgsche Diep", wat de noordelijke entree van het Nationaal Beek- en Esdorpenlandschap Drentsche Aa is. Dit typische landschap met esdorpen (Schipborg, Gasteren en Zeegse waren vlakbij), weilanden, beekjes en af en toe wat bos was leuk, maar niet echt spectaculair. Wel mooi was het uitzicht over de gebiedjes "Siepeveen" en "Mooi Zeegse" en op het dorp Zeegse. (zie foto).

Een flink aantal kilometers liepen we door dit veelal open landschap met weidevelden en met steeds het beekje Schipborsche Diep links van ons. We waren nu op weg naar de Gasterse Duinen, een heel mooi heideduingebied. Voor we hier aankwamen, hielden we nog even pauze in de buurt van het Anlooërdiepje; een klein meanderend zijbeekje dat uitkomt in de Drentsche Aa. Hier hadden we er zo'n 6 kilometer opzitten. We zaten op een bankje in de schaduw en na verloop van tijd werd dit toch wat frisjes. Het was 18 graden en we hadden geen jas aan of meegenomen. Na dus een vrij vlugge pauze staken we daadwerkelijk het mooie "Anlooërdiepje" over via een enge houten brug: deze brug was namelijk open aan één kant (foto's). Het eerste stukje na dit bruggetje liepen we door het bos, langs wat heide en over een vlonderpad. Het laatste stuk vóór de Gasterse Duinen was over een zandpad met mul zand....Helaas! (hier hadden we slechte herinneringen aan, zie verhaal etappe 3!). Gelukkig waren we dit zandpad snel vergeten toen we in het natuurgebied Gasterse Duinen arriveerden. Het Pieterpad gaat hier dwars doorheen. Het was echt prachtig hier, zonder twijfel het mooiste stuk van deze etappe. Zo ver we konden kijken zagen we talloze stuifduinen met heide en zagen we zelfs, toen we op de allerhoogste duin stonden, enkele schapen in de heide liggen! Vanaf deze hoge duin konden we werkelijk alles prachtig overzien (zie panoramafoto's). Het was erg druk met wandelaars, maar Pieterpadwandelaars zagen we niet. Op het einde van dit prachtige natuurgebied kwamen we als bonus ook nog langs hunebed D10, wat het Drenthe-gevoel helemaal compleet maakte. We waren in Drenthe, dat was wel duidelijk en we genoten er volop van!

De nadruk lag deze etappe dus duidelijk op de natuur en minder op de dorpen. Het dorp Gasteren, direct ten zuiden van de Gasterse Duinen, liepen we wél doorheen als een van de weinige dorpen vandaag. Dit dorp was ook typisch Drents te noemen. We zagen enkele oude Saksische boerderijen met rieten daken gepositioneerd rondom de brink (zie foto). Gasteren bleek mooi en het dorp wordt bovendien rondom gecompletteerd door essen (Zuidesch en Noordesch), het beekje Gastersche Diep en twee heidegebieden: de Gasterse Duinen ten noorden en het Ballooërveld ten zuidwesten van het dorp. Je zult hier maar wonen! Leven als God in Drenthe....

Onze volgende bestemming was het Ballooërveld. Een groot heidegebied en het grootste restant 'woeste heide' in Drenthe. Steeds liepen we over een zandpad met zeer mul zand. Hendrika zat er doorheen (ik had een goede dag) en dus was dit minder leuk, ondanks het mooie heidegebied. Ter illustratie van de vele zandpaden hier door het Ballooërveld, volgt nu een stukje routebeschrijving uit ons Pieterpadboekje. Ik citeer: "Het zandpad volgen...Verderop rechtdoorgaand de zandweg weer vervolgen. Zijpaden en invoegende paden negeren totdat het na ca. 500 meter naar links een brede zandweg afgaat, in de bocht staat een bordje "Galgenberg". Aan het einde van deze zandweg rechts, weer een brede zandweg..." (!!!). 

Wat wél mooi was aan het Ballooërveld waren de vele historische sporen in het landschap. Zo liepen we langs grafheuvels (waarvan de Stakenberg de grootste is en zelfs één van de grootste van Nederland is), een "Galgenberg" (hierop stond in de middeleeuwen inderdaad een galg waar openbare ophangingen werden gehouden) en langs een aantal zeer oude karrensporen. Het gebied hier lag vroeger namelijk op de route Groningen-Coevorden-Münster. De grafheuvel Stakenberg komt aan zijn naam omdat de overledenen hier verbrand werden en samen met de brandstapelresten werden bedekt met een heuvel van zand of plaggen. De Stakenberg wordt gedateerd op de laatste vijf tot zes eeuwen voor Chr. (zie foto).

Na het (vele zand van) het Ballooërveld hoefden we niet lang meer en zagen we de toren en kerk van esdorp Rolde al in de verte liggen. We staken nog de glooiende Noorder Esch over en kwamen in Rolde aan: het "Dorp van Bartje" (Ik bid nie veur bruune boon'n). We hadden vrij snel gelopen deze keer, want om 15:16 uur waren we gefinished bij de grote gotische middeleeuwse Jacobuskerk en begraafplaats van Rolde. De kerk was naast het feit dat ' ie groot was, ook erg mooi. Het was weer een schitterende wandeling.  

Het was een prachtige typisch Drentse wandeling met veel natuurschoon (heidevelden, beek- en esdorpenlandschap). Bovendien was het goed weer geweest. Op naar etappe 5! 

© Foto's en tekst: Gerard Gaasendam ©