GAASIE'S WANDEL- EN FIETSBELEVENISSEN: oktober 2013

Deze etappe van het Pieterpad viel in onze vakantie. We hadden dus het idee opgevat, omdat de afstand tot een etappe steeds groter wordt, een weekend weg te gaan (we hadden immers vakantie) en te overnachten in een hotel of herberg. Via vakantieveiligen.nl hadden we een overnachting gewonnen (!) in een hotel in Arcen, vlak bij finishplaats Gennep. Het plan was dus om tijdens dit weekend 2 of zelf 3 etappes te lopen. We hadden erg veel zin, maar het weer helaas niet. De hele zomer lang was het schitterend zomerweer geweest en juist op deze dag hoosde het werkelijk! Vreselijk veel regen viel er, daardoor ging de etappe van zondag niet door. Maandag was het gelukkig beter weer (het begon wel bewolkt) waardoor we toen wel de 18e etappe konden lopen. Iets is beter dan niets.....

Etappe 18: Groesbeek (Gld.) - Gennep (L.) — 16 km — maandag 9 september 2013—-

Weer: Lekker wandelweer: licht bewolkt en ook best veel zon, 16-18 graden.

Starttijd: ? Eindtijd: 14:30u

Gelderland Vlag van de provincie Limburg

Limburg

Dorpen/gehuchten/ buurtschappen op de route:

Groesbeek, Klein Amerika, Milsbeek (buitengebied), Ottersum, Gennep.

- Gebieden/ Natuurgebieden:

Groesbeekse Bos, Zevendal, Kiekberg, St. Jansberg, Koningsvennen, Niersdal.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Van het gebied de Duffelt en Montferland, zijn we nu aanbeland in het landschap van de maasterrassen, stuwwallen, rivierduinen en moerasachtig gebied op de grens van Gelderland en Limburg en (nog steeds) Duitsland. De grens tussen Duitsland en Nederland is vooral hier goed te beleven, omdat er een natuurlijke hoogte is ontstaan tussen de grens met Duitsland en de grens met Nederland. Dit komt door de stuwwallen die een natuurlijke hoogte hebben gecreëerd tussen het hogere Duitse Reichswald en het lagere moerasachtige gebied van de Koningsvennen. Erg apart om te zien vond ik dat.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Die kant moeten we niet op!

De etappe begon dus in Groesbeek, waar we onze auto parkeerden in het centrum bij het stationnetje van draisine (hand aangedreven karretje op een treinspoor) die op het oude treinspoor alhier gevestigd is. De dag begon wat koud en bewolkt. De eerste 1,5 a 2 kilometer ging dwars door Groesbeek heen, zodat we van deze plaats een goede indruk hebben gekregen. Even schrikken was het nog toen we op zo'n geel wegwerkersbord "Richting Gennep. Volg G." lazen. Gelukkig gold dit -uiteraard- alleen voor gemotoriseerd verkeer!

De kern van Groesbeek uitlopend, kwamen we direct in de bossen van het Groesbeekse bos terecht, een leuk bos met oude houtwallen en gemend bos, waar in 1822 de laatste wolf in Nederland is afgeschoten.

Groesbeekse Bos

Het eerste stukje van dit bos lag nog achter een villawijk, waarna we daarna geen huizen meer zagen. Lang duurde dit stukje door het bos echter niet, want al snel kwamen we aan bij de wijngaarden van "Klein Amerika". Wijngaard Klein Amerika begon in 2006. Groesbeek is het wijnmekka van Nederland: door het gunstige klimaat en het glooiende landschap doen de druiven het hier uitstekend en zodoende is Groesbeek ontwikkeld tot dé wijnstad van Nederland.

Wijngaard Klein Amerika

Het landschap van Klein Amerika met glooiende akkers, wijngaarden en grasland vond ik de moeite waard om te zien (zie panoramafoto).

Heerlijk die rust en landelijkheid hier! Bovendien begon de zon hier te schijnen en werd de temperatuur een stuk aangenamer.

Het fraaie landschap van Klein Amerika, net ten zuidwesten van Groesbeek...

Bij de kruising van de weggetjes Zevendalse Baan - Zevendalse weg bevonden we ons in een ander klein natuurgebiedje: het Zevendal. Dit is een fraai smeltwaterdal, gevormd in de een na laatste ijstijd zo'n 150.000 jaar geleden. Het gebiedje viel vooral op door de vele stenen die hier in de grond lagen: aangevoerd door de gletsjers van toentertijd. Ook passeerden we hier de grens met Limburg.

Omgeving Zevendal

We enteren natuur- en stiltegebied
Sint-Jansberg

We liepen we het bos weer in. Meteen konden we merken dat het weer iets omhoog ging: naar de Kiekberg van 76,7 meter. De volgende "berg" volgde de Kiekberg al weer snel op: De Sint-Jansberg, met 66,1 meter kleiner dan de Kiekberg, maar wel beroemder en bovendien de naamgever van het natuur- en bosgebiedje waar we nu liepen. De Sint-Jansberg vormt de overgang tussen de Nijmeegse stuwwallen en het hoogterras van de Maas, waarop zich het Duitse Reichswald uitstrekt.

De Sint-Jansberg wordt aangesneden door de Maas, waardoor een steil hellingsprofiel is ontstaan.

Het prachtige bos van Sint-Jansberg met beekjes...

Het bosgebied van Sint-Jansberg bleek prachtig: in de hellingen van de Sint-Jansberg ontspringen beekjes. Het kwelwater komt uit die hellingen en vormt diepe erosiekommen. Het bos hier deed me erg veel denken aan Luxemburg of de Ardennen: dicht bos met beekjes en diepe kloven. Heel erg mooi was het hier, ik vond het jammer dat deze boswandeling na zo'n 5 of 6 kilometer al weer afgelopen was.

Van al dit moois kwamen we even bij bij Café de Diepen, waar we even een korte (plas)pauze hielden. Dit café ligt aan de Grensweg: de natuurlijke grens tussen het veel hoger gelegen Reichswald in Duitsland en het lager gelegen veenmoeras Koningsven. Vanaf onze zitplaats keken we uit op het Reichswald.
Op de eerdergenoemde "Grensweg" liepen we de volgende pakweg 4 kilometer, met steeds het hogere Reichswald aan onze linkerhand en het veel lagere Koningsven aan onze rechterhand: het verschil was duidelijk te zien en te merken. Bovendien was het leuk dat we weer veel grensplaatjes konden ontwaarden aan de bosrand.
Hierna maakten we een haakse bocht naar rechts en bevonden we "Hondsdiepse Baan", het buitengebied van Milsbeek en Ottersum. Nu liepen we van het Reichswald af en liepen we verder het sinds begin 20e eeuw ontgonnen veenmoeras Koningsven in. We passeerden een aantal fraaie ontginningsboerderijen, het uitzicht op het Reichswald en het Koningsven was hier fantasisch.

Ontginningsboerderij in het Koningsven. Links op de achtergrond, achter de
bomen is het Reichswald nog te herkennen...

We liepen gedurende een kleine 7 kilometer langs verschillende boerderijen, voor we bij het riviertje Niers uitkwamen, wat de grens vormt met de plaats Gennep. De Niers, die ooit de Gennepermolen aandreef, steek je over via de Niersbrug, waar in 1945 de geallieerden via deze brug het geëvacueerde Gennep bevrijdden. Een monument alhier, vlak bij het Pieterpadbankje, verteld dit trieste verhaal. Het "verhaal" wat wij bij het Pieterpadbankje meekregen was bovendien dat we al 326 km. er op hadden zitten en nog 164 km. te gaan hebben tot de Sint Pietersberg...

De skyline van Gennep

Na de Niersbrug te zijn overgestoken, bevonden we ons daadwerkelijk in Gennep, in het oude deel. Gennep is oorspronkelijk een versterkt stadje met een stadswal, gelegen op een strategische plek waar de Niers in de Maas uitmondt. Het oude Gennep (het overgrote deel is nieuwbouw) bleek erg leuk te zijn en al wandelend passeerden we het oude raadhuis uit 1597 en de NH kerk uit 1660. Het grootste deel van Gennep moest na de Tweede Wereldoorlog weer opgebouwd worden want Gennep heeft heel wat te verduren gehad in de oorlog. Wederopbouw dus.

Oude Raadhuis uit 1597

Na enige tijd in het centrum van Gennep gelopen te hebben, kwamen we bij het busstation aan en stapten we in de bus ons weer naar Groesbeek bracht. Dit was een geslaagde en mooie etappe weer, die ons weekendje weg tenminste een beetje beter maakte....

Overige foto's :