GAASIE'S WANDEL- EN FIETSBELEVENISSEN: Pieterpad etappe 23: Swolgen

Na een heerlijk ontbijtje op de ezelsboerderij waar we een goede bodem voor de rest van de (wandel)dag gelegd hebben, gingen we met de auto naar de plaats Swolgen toe. We parkeerden de auto bij de St. Lambertuskerk aldaar. We trokken de wandelschoenen aan en gingen omstreeks 10:20uur op pad voor de tweede etappe van dit weekend.

Etappe 23: Swolgen (L.) - Venlo, 21 km — vrijdag 11 mei 2018 —-

Weer: Lekker wandelweer. Vrij zonnig, 22 graden C

Starttijd: 10:20u Eindtijd: 15:30u

Limburg

Dorpen/gehuchten/ buurtschappen op de route:

Swolgen, Zwaanenheike, Houthuizen, Kaldenbroek, Broekeind, Grubbenvorst, Velden, Genooi, Venlo

- Gebieden/ Natuurgebieden:

Swolgender Heide, Pastoorswei, Schuitwater, Homberger Heide, Hoogbroek, Hanenbergerheike, Houthuizerheide, Molenbeek, Maas met Maascorridor, Océ-weerd.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Vandaag was het ook weer lekker wandelweer, ietsje warmer nog dan gisteren. Van de Lambertuskerk te Swolgen, een van oorsprong 13e-eeuwse kerk die in 1944 grotendeels werd verwoest (in 1952 werd de kerk weer heropend), liepen we zuidwaarts en lieten Swolgen achter ons. Direct hierna bevonden we ons op de Swolgender Heide, een mooi natuurgebied. We kwamen hier een Pieterpad-wegwijzertje tegen waarop stond "Venlo 21 km", terwijl we zeker al een kilometer onderweg waren! Dus misschien was deze etappe ook wel 22 kilometer, wie zal het zeggen...

Klopt dit of niet? Wie zal het zeggen...

Op de Swolgender Heide kwamen we, in tegenstelling wat de naam doet vermoeden, vooral bos tegen. De heide bleek verder oostwaarts te liggen. Een klein heidegebiedje kwamen we even later wel tegen, behorende tot het natuurgebied Schuitwater.

Heidegebiedje Schuitwater

Het Schuitwater is gesitueerd rond de oude Maasmeander met steile oeverwanden. Er waren veel houten vlonderpaden aanwezig, want ook dit bosgebied bleek een broekbos, dus een drassig, moerasachtig bos. Het heeft altijd wel wat om over die houten vlonders midden in het bos te lopen. Ik vind dat wel mooi. De laatste houten vlonder was wel aan onderhoud toe, dus die liep schuin af en wiebelde wat: een uitdaging! Het bosgebiedje vond ik ook erg mooi. Erg afwisselend: bos, broekbos, vennetjes, heide, alles was er!

Houten vlonder in het bos van het Schuitwater

Broekbos Schuitwater

Net voorbij het boerengehucht Zwaanenheike, met vooral kwekerijen op tuingebied (rozenkwekerijen, bomenkwekerijen), liepen we richting Houthuizen over de Houthuizerheide. Limburg, en met name deze streek rond Swolgen, Lottum en Grubbenvorst is het grootste en belangrijkste aspergegebied van Nederland. Enorme hoeveelheden asperges komen uit deze streek vandaan. Leuk was het ook toen we richting Houthuizen langs een aspergekwekerij liepen waar arbeiders druk bezig waren om dit ´witte goud´ uit de grond te steken. De gestoken asperges werden vervolgens in een klein kistje boven op elkaar gestapeld.

De aspergestekers

Niet veel later kwamen we Houthuizen in en hielden even de benen stil bij de kapel alhier. Deze buurtkapel is opgericht door buurtbewoners uit dankbaarheid dat de buurtschap de oorlog goed was doorgekomen. Ook de plek was mooi, buiten de bebouwde kom van Houthuizen aan de rand van het bos.

Buurtkapel Houthuizen

Het stukje bos waar we in liepen bleek was weer erg mooi. Het bos werd hier en daar afgewisseld door wat open landerijen. Na een tijdje kwamen we bij kasteelhoeve Kaldenbroek aan. Deze hoeve uit de 15e-eeuw is nu een redelijk chique etablissement met terras en theeschenkerij. Hoewel dit erg uitnodigde om even te gaan zitten, liepen we toch gewoon door naar het gehucht Broekeind met even ten zuiden daarvan weer zo´n mooie hoeve: Haambroek. We waren nu vlak bij de aspergehoofdstad van Nederland: Grubbenvorst. Er staat hier zelfs een aspergemonument op het plein voor het klooster. Bij dit Ursulinenklooster uit 1860 (nu bejaardentehuis), met zicht op het aspergemonument, namen we even pauze.

Op het Pieterpad bij het Mariakapelletje
en Boerderijcamping De Hovershof

Na een welverdiende rust van de voetjes (ik begon ze inmiddels wat te voelen), vervolgden we onze weg door de Dorpsstraat van Grubbenvorst naar het veerpondje over de Maas. Leuk dat er nog altijd veerdiensten bestaan, het heeft toch iets nostalgisch.

Aan de overkant van de Maas bevonden we ons in het dorp Velden. We liepen zo een tijdje langs de oever van de Maas, alvorens we linksaf sloegen, het "Pieterpad" op. Erg leuk: dit pad bij Boerderijcamping De Hovershof achter de camping langs heet officieel het Pieterpad. Naast dit leuke straatnaambordje was er ook nog een piepklein Mariakapelletje aanwezig. Kapelletjes zie je overal in Limburg, hier was er dus ook eentje.

Het laatste stuk van deze etappe liepen we steeds langs de Maas. Na de boerderijcamping sloegen we rechtsaf een klaphekje door en bevonden we ons op het grasland van de Maasoevers. Met hoogwater kun je niet lopen, maar er was nu geen hoogwater, dus wij liepen veilig. Na enige tijd gingen we onder de snelweg door langs een gevaarlijk uitziende kudde grazende runderen. Het volgende gehuchtje diende zich aan: Genooi. Genooi bezit een groot en tamelijk belangrijk kapel, die oorspronkelijk uit 1631 dateert. In 1916 is deze uitgebreid door ene Cuypers. Ernaast staat een tweede, halfronde kapel uit 1846. Deze kapel trekt veel bedevaartgangers (waren wij dat nu ook, nu we hier waren?). Bij het café-restaurant annex koffie- en theeschenkerij ´De Genuujerie´, kochten we een overheerlijk Raket-ijsje die we verorberden langs de Maas in de Océ-weerd richting Venlo. De Océ-weerd maakt overigens deel uit van het project ´Maascorridor', dat streeft naar herstel van de natuurlijke Maasoevers.

In de Océ-weerd richting Venlo

Al lopend hier zagen we verderop al de contouren van de stad Venlo, ons eindpunt van vandaag.

In Venlo aangekomen, liepen we via een chique buitenwijk het centrum in. Dit bleek verassend leuk te zijn. De Markt stadhuis en ook het Dominicanerkerkje waren mooi om te zien.

Omstreeks 15:30 uur kwamen we aan op station Venlo, alwaar we - erg moe maar ook erg voldaan - de bus terug namen naar Swolgen.

De voetjes hadden zich goed gehouden, maar deden na deze ruim 20 kilometer toch wel wat pijn... Maar dat hoort er bij!

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Overige foto´s: